
امیرمومنان علی
علیه السلام می فرمایند:ایثار راه وروش نیکان است.1

طاعت آن نیست که بخاک نهی پیشانی صدق پیش آرکه اخلاص به
پیشانی نیست


از رازهای توفیق و پیروزی ،ایمان به هدف و اراده قوی است،وبرای
تقویت اراده ،وقوی کردن ایمان به راهکارهایی چند در این مختصر نوشته اشاره
می شود.


فرا رسیدن ایام فاطمیه را
خدمت شما دوستان عزیز تسلیت وتعزیت عرض می کنم.

امیر مومنان علی علیه
السلام می فرمایند:عقل های مردم بخشش های الهی هستند وبا سعی وکوشش به دست
نمی آیند این ادب واخلاق است که مردم می توانند از راه سعی ومجاهده آن را
به دست بیاورند.1


درست است که راه رفتن کار ساده ای است اما همین ار ساده می تواند بیانگر حالات درونی اخلاقی واحیانا نشانه شخصیت انسان بوده باشد.چرا که روحیات وخلقیات انسان درلابلای همه اعمالاو منعکس می شود وگاهی یک عمل کوچک حاکی از یک روحیه ریشه دار است.

در دین اسلام
اهمیت زیادی به مساله رعایت ادب همراه با احترام با همه کس وهر گروهی
سفارش زیادی شده است.به چند نمونه از فرمایش بزرگان دین در این مورد توجه
فرمایید تا ضرورت بحث مشخص شود.
امیر مومنان علی علیه السلام می فرمایند:((رعایت ادب همچون لباس فاخر وزینتی ونو است))1
درجای دیگری امیر مومنان علی علیه السلام می فرمایند:((ادب انسان را از افتخارات پدران ونیاکان بی نیاز می کند))2
امام صادق علیه السلام می فرمایند:(( پنج چیز است که در هر کس نباشد صفات وامتیازات قابل ملاحظه ای نخواهد داشت.عرض کردند:ای فرزند پیامبر خدا آنها چیستند؟
فرمودند:دین وعقل وحیا وحسن خلق وحسن ادب))3
درجای دیگری امام صادق علیه السلام می فرمایند:(( افراد متکبر هرگز نباید انتظار ذکر خیر از سوی مردم داشته باشند وهم چنین افراد نیرنگ باز نباید انتظار دوستان زیاد داشته باشند وهمچنین افراد بی ادب نباید انتظار شرف وآبرو داشته باشند))4
روزی فردی نصرانی به امام باقر علیه
السلام گفت:تو گاو هستی.حضرت در جواب فرمودند:من باقر هستم.گفت:تو پسر زن
آشپز هستی.حضرت فرمودند:آشپزی شغل مادرم هست اوگفت: توپسر کنیز سیاه و زنگی
و بد زبان هستی حضرت فرمودند:اگر این نسبت هایی که به مادرم دادی راست
باشد خداوند اورا بیامرزد و اگر دروغ باشد خداوند تو را بیامرزد .نصرانی((
وقتی آن حضرت را در چنین جایگاه ارجمندی از ادب واخلاق دید ))تحت تاثیر
قرار گرفت ومسلمان شد.5

كسی كه «خط قرمز»های نگاه را نشناسد.
به منطقهی «ورود ممنوع» وارد میشود و گرفتار میگردد.
مگر به هر چه «دیدنی» است، باید نگریست؟
چشمی كه حریم زندگی شخصی دیگران را مراعات نكند و «هرزهبین» شود از قیمت میافتد.
نگاه، گاهی تیر مسموم شیطان است و میان نگاه و گناه، گاهی فاصلهی اندكی است.
كسی كه حریف چشم خود نیست و نگاهش را نمیتواند كنترل كند، چه ادعایی دارد؟!

برگرفته ازکتاب گل عفاف استاد جواد محدثی